ใครไม่มีความรัก ยกมือขึ้น! (โอ้โห!ไม่มีมือใครเลย)

 ดีแล้วหล่ะครับ ที่ทุกคนมีความรักกัน ใครที่มีคนรักกันอยู่แล้ว ก็รักษาความรักนั้นไว้ให้ดีละกันนะครับ

แต่สำหรับใครที่ยังไม่มีความรัก ความเป็นโสดของคุณมีความสุขไหม

ช่องว่างระหว่างความรักคือ คนสองคน(เอาแค่สองคนก่อนนะ อย่าเป็นสามหรือมากกว่านั้นเลย) ที่เคยเข้าใจกันมาก แต่นับวันมันก็ยิ่งห่างกันออกไป ถึงแม้จะอยู่ในห้องสี่เหลี่ยม ๆ ด้วยกันสองคน แต่ก็เหมือนมีอะไรมากั้นขวางระหว่างกัน ยิ่งพูดคุยกันก็ยิ่งห่างไปเรื่อย แม้กระทั่งการเงียบใส่กัน ก็ยิ่งห่างไป ๆ เรื่อย ๆ ถามว่าอะไรที่จะมาทลายกำแพงออกไปได้

นั่นคือความเข้าใจครับ

เราต้องเข้าใจตัวเราเองก่อน แล้วค่อยเข้าใจอีกฝ่ายหนึ่ง

ผมเคยมีความรักครั้งนึงที่ต้องการผูกมัดเขาไว้กับเราคนเดียว ผลสุดท้ายมันก็ทำให้ผมเป็นทุกข์และเขาก็เป็นทุกข์เช่นกัน ผมเคยเสียน้ำตาให้เขาด้วยหล่ะ แต่เขาคงไม่มีทางรู้หรอกนะ เหงามากเวลาที่ต้องอยู่คนเดียว อยากกดโทรศัพท์หา แต่ก็ไม่กล้าไปรบกวนเขากลัวโดนด่ากลับมา ครั้งนั้น ทุก ๆ วันเราจะได้เจอกัน กินข้าวด้วยกัน อยู่ด้วยกัน ช่วงที่เราเลิกกันนั้น บอกตรง ๆ ผมร้องไห้ทุกวันเลยอ่ะ

แต่ทุกวันนี้เหรอ มันก็บ้างในมุม ๆ นึงของความรู้สึกที่ยังคิดถึงเขาอยู่ เคยด่าตัวเองเหมือนกันว่ามีความรักที่แสนดีอยู่แล้ว ยังไม่ยอมหยุด สมซะ

เลยอยากจะบอกทุก ๆ คนที่หลวมตัวเข้ามาอ่าน ดูแลรักษาความรักของท่านไว้ อย่าต้องมาเสียใจภายหลังเมื่อความรักนั้นจากท่านไป มันไม่สามารถย้อนกลับมาหาได้อีกแล้วหล่ะ